✅ آینده جهان از زبان مدیر عامل شرکت بنز
درباره سایت
آخرین مطالب
امکانات وب
قطره دریاست اگر با دریاست...×××××××××××××××××هرگز کوشش نکنید فرد موفقی باشید،بلکه فرد ارزشمندی باشید ×××××××××××××××××دردرون سیب،دانه هایی محدوددر دل هر دانه،سیب ها نامحدودچیستانی است عجیب دانه باشیم نه سیبمطالب غيرسياسي كه براي من جالبه رو در اين وبلاگ ميزارم. بيشتر زمینه فرهنگي،طنز ، اجتماعي و علمي را براي اين وبلاگ در نظر گرفتم. شماره تماس: ۰۹۳۸۶۱۱۱۶۵۵ایمیل :ImanAbba30@yahoo.com
برچسب:
نویسنده: نیما محمدپور
کمتر کسی را میتوان پیدا کرد که داستان ویولن نوازی جاشوا بل (Joshua Bell) را در ایستگاه مترو نشنیده باشد.نشریهی واشنگتنپست ایدهی این کار را پیشنهاد داده بود. اینکه جاشوا بل یکی از نوازندگان مطرح ویولن در سطح جهان، ویولن سهونیم میلیون دلاری خود را بردارد و صبحهنگام، زمانی که مردم در حال رفتن به محل کار خود هستند، تعدادی قطعهی کلاسیک را برای رهگذران بنوازد.چند روز قبل از این برنامه، بلیطهای ۱۰۰ دلاری یکی از اجراهای رسمی بل تمام شده بود و بسیاری از علاقهمندانش، فرصت حضور در آن برنامه را از دست داده بودند. حالا او داشت به رایگان، در یک ایستگاه مترو ساز خود را برای مردم مینواخت.بل کاملاً چهرهی یک نوازندهی خیابانی را به خود گرفته بود: ژستی ساده، لباسهایی معمولی و کاسهای که در آن کمی پول خُرد ریخته بود تا رهگذران را به ریختن پول بیشتر ترغیب کند.اجرای بل حدود ۴۵ دقیقه ادامه پیدا کرد. با وجودی که بیش از هزار نفر از جلوی او رد شدند، تنها هفت نفر ایستادند و اجرای او را تماشا کردند. بل طی آن مدت حدود ۳۲ دلار کاسبی کرد که البته ۲۰ دلار را یک نفر – که ظاهراً او را شناخت – پرداخت کرده بود.۳۲ دلار درآمد برای یک نوازندهی خیابانی طی ۴۵ دقیقه، خیلی هم کم نیست. اما قطعاً برای کار نوازندهای مثل جاشوا بل عدد ناچیزی محسوب میشود.جاشوا بل و نوازندگی ویولن در مترو - یک عکس از اجراهای رسمی جاشوا بلیکی از اجراهای رسمی جاشوا بل – عکس از David Bazemore (منبع)ماجرای استقبال بسیار محدود از این نوازندگی را جین واینگارتن (Gene Weingarten) در مقالهای در واشنگتنپست منتشر کرد. واینگارتن این رویداد را از دریچهی «اولویتها»، «درک زیبایی» و «ادراک انسانی» نگاه کرد. اینکه ما انسانها بعضی زی
برچسب:
نویسنده: نیما محمدپور
دو دوست کنار هم راه میرفتند. ناگهان متوجه میشوند یک پلنگ وحشی از دور به سمت آنها میدود! اولی شروع به فرار میکند، منتها دومی از کوله پشتیاش یک جفت کفش ورزشی درمیآورد و شروع میکند به عوض کردن کفشهایش!
دوستش قبل از فرار به طعنه از او میپرسد «حالا فکر کردهای با کفش ورزشی از پلنگ تندتر خواهی دوید؟!». او هم جواب میدهد «من لازم نیست از پلنگ تندتر بدوم! فقط کافی است از تو تندتر بدوم!».
برچسب:
نویسنده: نیما محمدپور